آقای محترم جاويد جان فرهاد
درود به شما تقديم باد
نخست از توجه بهيينه تان در عرصه پاسداری از درست ن ويسی ودرست خوانی واژه ها منحيث يکتن از رهروان حفظ ارثيه فرهنگی مامنت گزارم.
در نگارش مطالب تان در پهلوی ساير روش های مدرن ومکمل هرگاه از ( روش املای زبان دری ) تاييد شده از جانب انجمن نويسنده گان اف غانستان در دهه هشتاد ميلادی که در ترکيب هيأت نگارش آن شخصيتهای پر ارج ادب وفرهنگ ما چون استاد پوهان د داکتر جاويد، استادرحيم الهام وديگران عضويت داشتند پيروی وپاسداری کنيد، بهتر خواهد بود، بسا مسايل ن ه به شيوه ايرانی بلکه به شيوه افغانی راه حل خود رامی يابد، چنانچه در همين سايت خاوران مطلبی از محترم رزاق رويين را خواندم که ايشان ملهم ازچنان ديدگاهها اند که مورد پذيرش وتاييداست
همچنان متذکر بايد شد که؛
خانواره سوای بزرگوار واست، زيرا در خانه وار حرف (ه) هم وجود دارد که آن بايد ادا شود زيرا خان وار درست نيست وبايد نوشته شود خانه وار
چنانچه بيگانه گی، پناهنده گی نوشته شود نه بيگانگی وپناهندگی که در هردو صورت ايرانی ها ( ه) را تلفظ ميکنند ولی در نوشتار مدنظر ندارد، در روش املای زبان دری مطلب مهم آنست آنچه خوانده ميشود بايد همانطور نوشته شود، سوای آن درست نيست
مثل زنده گی، بنده گی وغيره ک ه نوشتن زندگی وبندگی دست به نظر نمی خورد.
به اميد موفقيت بيشتر تان
اما پيشنهاد جدی وجود دارد که ر وش املا وخوانش زبان فارسی دری را ترجيع فرماييد تا فارسی ايرانی.
باحرمت