نگـــارش واژه هـــا
بن/ابن: "بن" و"بن"،هنگامی که میان دواسم خاص افرادبیاید، هردودرست دانسته می شود مانند:"حسین بن علی"
و "حسین ابن علی"، "محمد بن زکریای رازی" و"محمد ابن زکریای رازی ".
به: "به" در موارد زیر، به گونه ی پیوسته نوشته می شود:
1- وقتی که برسر مصدر یا فعل بیاید {که در اصطلاح به آن "بای تزٸینی"
یا "بای تأکید گفته می شود.}مانند: "بگفتم، بروم، بنماید، بگفتن (یعنی گفتن ونه به گفتن) و...

2- در شیوه های نگارشی این، بدین، بدان،، بدو، و... "نیز"به" پیوسته نوشته می شود.

3- هرگاه "به" صفت را بسازد، بازهم به گونه ی پیوسته نوشته می شود مانند: "بخرد، بشکوه، بهنجار، بنام (که منظور از نامدار است).

اما باتوجه به این روش نگارشی، "به" در مواردی از این دست، جدا نوشته می شود مانند: "به شما، به خواهر، به سربردن، به او، خانه به خانه و..."

در صورتی که حرف "به" در آغاز برخی از ترکیب های عربی بیاید، این "به" از شمار حرف اضافه ی فارسی نیست وپیوسته به واژه ی پس از خود نوشته می شود مانند " بعینه، بنفسه، بشخصه، بذاته و...".

بی هوده/بیهوده: "بی" جدا از واژه ی پس از خود نوشته می شود (مگر آن که واژه بسیط گونه باشد؛ یعنی معنای آن مرکب از معانی اجزای آن نباشد مانند: بیهوده، بیخود، بیچاره، بینوا، بیجام).

می رود/ میرود: "می" و "همی" در بیشتر موارد جدا از واژه ی پس از خود نوشته می شود

مانند: می رود ونه میرود، می افکند ونه میافکند، همی گوید ونه همیگوید.

هم: "هم" در بیشتر موارد جدا از واژه ی پس از خود نوشته می شود؛ مگر در مواردی که واژه بسیط باشد مانند: همشهری، همخانه، همدیگر، همسایه و...

ویاهم در صورتی که جز دوم واژه تک هجایی باشد مانند: "همدرس، همسنگ،همکارٍ، همراه و..."

"هم" پیوسته نوشته می شود؛ اما در صورتی که پیوسته نویسی "هم" با واژه ی پس از خودش، سبب دشوار خوانی مانند: "همصنف، همصوت، همتیم و..." شود، بهتراست جدا نوشته شود مانند: "هم صنف، هم صوت، هم تیم و..."

در واژه هایی مانند: "همایش، هماورد وهماهنگ" که جز دوم آن ها با مصوت"آ" آغاز می شود، "هم" به گونه ی پیوسته نوشته می شود مانند: "همایش" ونه هم آیش، هماورد وهم آورد، هماهنگ ونه هم آهنگ."

اما در حالتی که پیش از حرف "آ" همزه در تلفظ بیاید، "هم" جدا نوشته می شود مانند: "هم آرزو ونه همآرزو، هم آرمان ونه همآرمان.

تر/ترین::تر" و"ترین" همواره جدا از واژه ی پیش از خود نوشته می شود؛ اما در مواردی مانند: بهتر وبهترین،

بیشتر وبیشترین، کمتروکمترین، یکجا نوشته می شوند.

ها (نشانه جمع): "ها" در ترکیب با واژه ها،به هردوگونه (پیوسته وجدا) اگر نوشته شود، درست است مانند: کتابها/کتاب ها، باغها/باغ ها، کوها/کوه ها،چاهها/چاه ها و...؛ اما در مواردی از این دست، جدا نویسی امر حتمی است مانند:

1- هرگاه "ها" پس ازواژه ی خارجی ونامأنوس کاربرد یا بد مثل: پوزیتویست ها، ژورنالیست ها، فرمالیست ها و...

2- زمانی که خود واژه را برای آموزش بهتر برجسته بسازیم مانند: کتاب ها، باغ ها، افغانی ها و...

3- در صورتی که واژه پردندانه (بیش از سه دندانه) باشد ویا به حرف های "ط" و"ظ" پایان یا بد مانند: "بیش بینی ها، حساسیت ها، استبناط ها و..."

4- در صورتی که جمع نام های خاص بیاید مانند: سعدی ها، حافظ ها، فردوسی ها و...

5- هرگاه واژه ها،به "های" غیر ملفوظ " تمام شوند مانند::میوه ها، جاده ها، کوچه ها و..." (در صورتی که واژه ها به "های غیر ملفوظ" پایان یا بندو حرف پیش از آن متصل باشد مانند: سفیه ها، فقیه ها و... "ها" جدا از واژه ی پیش از خود نوشته می شود)

همزه ی میانی:

در نگارش همزه ی میانی، اگر حرف پیش از وی مفتوح باشد، روی کرسی"ا" نوشته می شود؛ اما در صورتی که پس از آن مصوت "ای " و "او" بیاید، روی کرسی "ی" نوشته می شود مانند: " رأفت، تأسف، تلألؤ، مأنوس، شأن وهم چنان: رٸیس، لٸم، مشمٸز و..."

در صورتی که حرف پیش از همزه، مظموم باشد، همزه روی کرسی "و" نوشته می شود مانند: "رؤیا، رؤسا، مؤذن و..."

اگر حرف پیش از همزه ی میانی، ساکن یا مفتوح وپس از آن حرف "آ" باشد، همزه به شکل "آ" در می آید مانند: "مآخذ، قرآن، مرآت..."

همزه ی پایانی:

در همزه ی پایانی اگر حرف پیش از آن مفتوح باشد، همزه ی روی کرسی "ا" نوشته می شود مانند: "خلأ، ملأ، منشأ، ملجأ، و..."

اگرحرف پیش از همزه ی پایانی مظموم باشد، در آن صورت، همزه روی کرسی "و" نوشته می شود مانند: "لؤلؤ، تلألؤ و..."

در صورتی که حرف پیش از همزه ی میانی ساکن یا یکی از مصوت های بلند"آ"،"او"ویا "ای" بیاید، همزه ی پایانی بدون کرسی نوشته می شود مانند: "جزء، سوء، سماء، املاء، انشاء و..."

بیشتر در نگارش واژه هایی مانند: انشاء،املاء،اعضاء، و... (در زبان فارسی همزه ی پایانی نوشته نمی شود که درست است).

ادامه دارد

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

•   |74.96.105.xxx |2010-12-29 15:36:16 Mirwais  - حرف "را"
  با عرض سلام و ادب خدمت نویسنده محترم مقاله فوق در باره زبان دری، مضمون شما را خواندم و بسیار پر مفهو م و زیبا به رشته تحریر در آمده بود. اگر لطف نمائید در مورد حرف " را" معلومات مفصلی ارائه نما یید بنده را ممنون خواهد ساخت. زیرا در زبان دری کاربرد و تعریف حرف اضافه "را" ممشخص و معین نی ست.
  
  ممنون.
  
  میرویس
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |74.96.105.xxx |2010-12-29 15:38:08 ناشناس
  نویسنده محترم، فرق بسیار بزرگی بین افغانها و افغانی ها موجود میباشد. لطفان آنرا اصلا نمیائید. زیرا ا فغان ملت است و افغانی واحد پولی مملکت.
  
  تشکر
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |204.16.178.xxx |2010-12-30 17:59:06 ناشناس
  با عرض کمال احترام به نوینسدۀ محترم و مبصرین گرامی،
  
  بسیار عالی بود.
  به نظر من زمانی بود که اشیاء ر ا با (ها) و اشخاص را به (ان) جمع بندی می کردند؛ می توانیم بگوییم کتابها و آدمیان و یا افغانان. و یا می توانیم بنویسیم، فقیهان و سفیهان.
  مظموم را می توانیم مضموم بنویسیم.
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."