شعر زیبا واز نظراملای فارسی دارای کمتر اشتباه ولی از آن شبیکه شاعر در گوشه تنهائی اش تصور میکندتاآن شبهائیکه سراسر کشور من وشمارا فراگرفته است وامروز نه ساکت وآرام بل تند ، شتابان وخونریز در حمایت از دیگر شب پرستان کشورم نه نامعلوم وبی جهت بل مشخص ، روز افزون از دوصد سال به اینسو هدفمند وتبهکار می د وند ومی ربایند وبه گفته شما « تگرگ مرگ میبارند» اما از جمله هزاران درد وقتل وفغان وتجاوز تنها صدای مرغکی نه صداهای گریه ، وضجه مظلومان وگرسنگان فلب تنگ ایشانرا می خراشد وبا وجودیکه امروز صدای خاموش هزاران توپ وتفنگ دفاع از وطن وناموس خلقهای بومی کشور در همه جا وهر گوشه در حال جوشش ورستاخیز است که هرکس وهر با وجدان وبا مسئوولیت باید سهم خودرا ادا نماید از ناموس ووطن خود اینجا وآنجا در سراسر خراسا ن به دفاع برخیزد، کشته بدهد وخیزش های تک تک را به انقلاب همگانی مبدل سازند وبشارتگر رستاخیز بزرگ باش ند« ولی این مرد تنهای زمان شاعر» تنها به سرودی دلخوش نموده اند وآنهم سرودی در لابلای شب در سیاهی وتا ریکی درک ومرام پیچیدۀه شاعر پوشانیده شده است سرود عشق میخوانند که خداکند صدای ایشان اقلا تا خانه همس ایه در ودیواربرسد یانه سرود کدام عشق ایکاش سرود رستاخیز ضد استبداد میبودکه قرآن ازآن بشارت میدهد به فغان می آمدند مردم را به شور مقدس دفاع برمی انگیختندوسهم باندتر در میان مخاطبین ملیونی خود میگرفتند واین عشق کنج تنهائی را به در جان وتوان مردم می دمیدند وخودآنرا در پیشگاه حقپرستان زمزمه وتکرارمیکردن د وجهاد بزرگ علیه سلطان خائن ویزرگ زمانراتکرار میکردند.در اخیر پیروز باشید ولی زمان مارسالت شعرأ را در میان توده هاجای خالی نموده اند. به هرصورت فیروز باشید.

خانم شهین ( شاید هم آقا چون نمیدانم « شهین » اسم تان است ، نام خانوادگی تان یا نام مستعار تان) سلام! چون سلام نه تنهااز نظر آدابِ اسلامی بل از نگاه هر دین و آئینی جزء آدابِ انسانی به شمار میرود و هر ا نسانِ مؤدب مؤظف به ادای آن . و اما در موردِ شعر حقیر ( که به گفتۀ شما خانم اهل سواد و دانش و در زبان ِ پارسی هم استاد ،از نظر املأ پارسی دارای « کمتر اشتباه » میباشد ولی همان اشتباهِ کم را هم از روی بز رگواری مشخص نفرموده اید تا در رفع آن بکوشم و پارسی نوشتن را مانند آنانی که در بعضی از نظر های تان از آنها تعریف و تمجید نموده اید فراگیرم )، به عرض آن استادِ ارجمند( که اهل شعر و ادب ، همچنان مبارزه علیه ظلم ، فساد ، تبعیض و برتری گرایی ضمناً طرفدار وحدت ملی و نه از هم پاشیدنِ آن میباشید )میرسد که این شعر نخست از شبِ تاریک و سیاهی که سرزمینِ ما را فراگرفته و دزدان و شب پرستان از این تاریکی بهره ها برده اند و میبرند ، به صورت شفاف حرف میزند . وآنگهی از صدای نالۀ مرغی ( که از آن ایراد گرفته اید و نمیدانید که در واقع اشاره یی است به اندک متفکرینِ انساندوست و متعهدِ دیگر مللِ جهان که غیر وابسته به سازمانها و نهاد های استکباری میباشند و درد های کشور من وشما را در برهه هایی از زمان فریاد میدارند و چون کاری از دست شان بر نمی آید ، دگرباره مُهر خاموشی بر لب میزنند)حرف میزند و با خروشش دلهای حسا س را به درد می آورد . آنگاه از زبانِ « شاعر » که نه تنها نمایندۀ مردم بل خودِ مردم است و از بطنِ اجت ماع برخواسته و در واقع عمقِ درد است و فریاد ، و آنهم دردِ جامعه و مردم که از بی تفاوتی جوامع بین ال مللی و نهاد های به ظاهر مردمی ، به سختی دلخون گردیده و خود را « یعنی مردم خود را » در مقابلِ این همه ظلم و توطئه تنها میابد، سخن بمیان می آورَد نه اینکه از زبانِ « مهندس فروغ به برداشتِ شما » حرفی بمی ان آورده باشد. در انتها توجه شما خانم یا آقای شعر شناس و باسواد را به مصراعِ « سرودِعشق میخواند » که شاعر و در حقیقت « مردمِ تنهای سرزمینِ آشوب زدۀ مان » سر داده اند، جلب نموده به عرض میرسانم که این س رود نه سرودِعشق مجازی که شما گرفتار آنید بلکه سرودِعشق به آزادی و آزادگی و امید به پیروزی و با اعتقا د به وعدۀ خدای شان « ج » که پیروزی حق علیه باطل را نوید داده است ، میباشد . در پایان از اینکه در مور دِ این سروده نظر تانرا ابراز نموده اید ، از شما بزرگوار کمال تشکر و سپاس را دارم چون با توجه به تبصر ۀ جنابعالی و جوابِ حقیر ، شعر شناسان و ادیبانی چون شما متوجه منظورِ این کمترین از بیانِ اینگونه درد ها خواهند شد و یاد خواهند گرفت که شعر نه شعار است و نه تکرارِ نام توپ و تفنگ و زنده باد و مرده باد و نه از این دست حرف ها. از طرفی این شعر برای مردمِ دردمندِ سرزمینم سروده شده نه برای انسانهایی از قما شِ شما و ایمان دارم که مردم بافرهنگ و فهیمِ کشور ، هدف از سرودنِ اینگونه اشعار را بهتر از شما و به خ وبی درک مینمایند و میدانند . مؤفق باشید

مهندس شاه امیر فروغ