وطندار گرامی آقای پامیر زاد، بهتر است همان نوشته های پژوهشی تان را در ارتباط به تاریخ و تذکره نویسان پامیر زمین دوام دهید، خیلی سودمند خواهد بود، چون سرودن شعر طبع بلند و احساس بخصوصی کار دارد که استع داد خدا داد کار دارد و از توان هر کس نیست. شعری که وزن و قافیه نداشته باشد به قروتاوی می ماند که از توت و تلقان محروم باشد. امید آزرده نشده باشید